جرمم این بود: من خودم بودم

جرمم این است :من خودم هستم

..........................................................................................................................................

پر از شک...بلا شک...

با تسلسل دور باطل میزنم...

تو را به رستخیز ! مرا خراب کن!

لایحه حمایت از خانواده که از معدود لوایحی بود که حتی قبل از

تصویب، موضوع بسیاری از اظهار نظرات واقع شد، توسط قوه قضائیه

تنظیم و  پس از ایجاد تغییرات و اضافه کردن دو ماده توسط دولت در

تاريخ 3/4/86 به تصویب رسید و در مورخه 1/5/1386 تقدیم مجلس

شورای اسلامی شد.

در نامه ای که به پیوست آن لایحه حمایت از خانواده تقدیم مجلس 

شده بود، اهداف تدوین این لایحه "کاهش مشکلات موجود در قواعد

حقوقی خانواده به ویژه برای بانوان و کودکان"، "کاهش اطاله دادرسی

در دعاوی خانوادگی و تخصصی نمودن رسیدگی به این دعاوی"،

"رفع ابهام، تعارض و خلاء از قوانین و مقررات کنونی خانواده"،

" تحقق بخشيدن به مفاد اصل (21) قانون اساسي" و

 "قضا زدایی از مقررات خانواده" شمرده شده بود.

آنچه این لایحه 53 ماده ای را به یک شور جنجالی تبدیل کرد و باعث

حضور گسترده ی فعالان امور زنان در راهروهای پارلمان گشت ،

چند ماده از این لایحه است که شاخص ترین آنها ماده 23 میباشد.

طبق این ماده: "اختیار همسر دائم مجدد منوط به اجازه دادگاه پس

از احراز توانایی مالی مرد و تعهد اجرای عدالت بین همسران مجاز

 شمرده شده است." این ماده مخالفان و موافقان بسیاری داشت .

مخالفین و منتقدین این ماده که غالبا از فعالان زن می باشند

معتقدند :وابسته کردن ازدواج مجدد به توانایی مالی ، امر مقدس

ازدواج را تا حد یک معامله ای پایین می آورد و زن را از یک شریک

زندگی و همسر، به یک شریک اقتصادی تنزل می دهد. از این بابت

 تمکن مالی و برقراری عدالت اقتصادی در خانواده نمیتواند دلیل

موجهی برای روی آوردن مرد به ازدواج قلمداد شود.

ماده 25 این لایحه که همانا وضع مالیات بر مهریه های بالاتر از

حد متعارف است نیز مورد اعتراض بوده است. در نامه سرگشاده ای

 که توسط جمعی از فعالان زن خطاب به مجلس شورای اسلامی

نوشته شده بود در انتقاد به این ماده آمده است: " تدوین کنندکان

این ماده غافلند از اینکه ریشه مهریه های بالا در نبودن تأمین

اجتماعی و مالی زنان و نگرانی خانواده هاست و با این راه حلها

 نه تنها این مشکل حل نخواهد شد و مهریه ها کاهش پیدا نخواهد

 کرد بلکه مشکلی بر مشکلات جوانان افزوده شده و شرایط ازدواج

 را سخت تر خواهد کرد."

عدم تحقق مفاد اصل 21 قانون اساسی از موارد دیگر اعتراضات

فعالان زن به این لایحه می باشد. آنان معتقد بودند: "در گزارش

توجیهی این لایحه از طرف قوه قضاییه به اصل 21 قانون اساسی

 استناد شده در حالی که اجرای تنها یک بند از پنج بند اصل 21 در

لایحه آمده که آن هم متاسفانه فقط آیین دادرسی دادگاههای

خانواده است.

"نهاد مشاوره خانواده"، "عدم ثبت ازدواج موقت"، "فراموش شدن

 اجرت المثل در مفاد این لایحه"، "برداشتن حبس و مقرر کردن

مجازات نقدی در عدم ثبت نکاح" و نیز ماده 53 این لایحه از

دیگر مواردی بود که مورد انتقاد فعالان عرصه زنان قرار داشت.

البته مخالفین این لایحه تنها محدود به فعالان زنان نبودند و

«انجمن نویسندگان کودک و نوجوان» نیز به تصویب این لایحه اعتراض

 داشتند و معتقد بودند: "در ماده 23 لایحه حمایت از خانواده به مرد

 اجازه داده شده در صورت تمکن مالی، همسر دوم اختیار کند بی ‌

آ‌‌نکه به سرنوشت فرزندان پس از ازدواج دوم توجه شود. اگر چه مرد

به اجرای عدالت بین همسران متعهد شده که این تعهد هم ضمانت

اجرایی ندارد و تنها قول و یا نوشته‌ای بی‌پشتوانه است اما حتی

همین مقدار توجه هم در مورد فرزندان رعایت نشده است".

این لایحه نظرات موافق با خود نیز داشته است. موافقین این لایحه

معتقدند حذف ماده 23 به معنای گسترش ازدواج های مجدد بدون

هیچ مقررات و محدودیتی خواهد بود و در واقع دولت با گنجاندن

ماده 23 در این لایحه با دشوار کردن شرایط ازدواج مجدد بدنبال

محدود کردن آن است.

همچنین وزیر دادگستری با اشاره به این مطلب که در صورت

تمایل مردی برای ازدواج مجدد باید مهریه زن اول پرداخته شود ،

 این بند را محدود کننده ازدواج مجدد دانست.

در پی این اعتراضات و همچنین بنا به خواست علما ، مراجع و

افکار عمومی برای بررسی بیشتر و دقیق تر ، این لایحه به کمیسیون

 حقوقی و قضایی مجلس ارجاع داده شد و در نهایت با تصویب کلیات

لایحه حمایت از خانواده ، ماده 23 این لایحه به طور کامل حذف و

 ماده 25 نیز  با جایگزینی ماده 16 قانون سال 53 اصلاح گردید.

مدت هاست که در محافل فرهنگی گفت وگو از کاهش میزان کتابخوانی است .

به اعتباری عمر این بحث همزمان با نگرشهای جدید در خصوص جامعه شناسی

اجتماعی است.از میان مولفه هایی که در شکل گیری این پدیده تاثیر دارند،

باید از رسانه های دیداری و شنیداری یاد کرد .

این رسانه ها در شکل گیری مدنیت جدید و فرهنگ معاصر نقشی تعیین کننده

دارند .طی چند دهه اخیر تلویزیون تاثیر گذارترین رسانه بر فرهنگ عمومی به

 حساب می آید ولی آیا تماشای تلویزیون انسان را حقیقتا ازکتابخوانی بی نیاز

می کند؟هنوز هم در بسیاری ازموارد کتاب جدی تر ودقیق تر از تلویزیون است.

علی اصغر شعر دوست معتقد است که :

کتاب وکتاب خوانی آیینه تمام نمای رشد ومدنیت و فرهنگ وتمدن بشری است

وهر جامعه ای که خواهان پیشرفت و توسعه است وسرآن دارد تا در چرخه

تکامل و پیشرفت قرار گیرد الزاما باید برای این مولفه تعیین کننده ارج واعتباری

شایسته ای قائل شود.

رشد صنعتی جهان همخوان با رشد تولید کتاب است ورشد کتابخوانی شرط

نخست توسعه اقتصادی –فرهنگی وخوشبختی وبهروزی هرملتی با میزان

مطالعه آن ملت نسبت مستقیم دارد.وهیچ ملتی بدون توجه به امرکتاب و 

کتابخوانی  به شاخص های توسعه دست نمی یابد وتوسعه بدون بستر

فرهنگی در هیچ جای دنیا به نتیجه ای مطلوب منتهی نشده است .

کتاب و توسعه،

اهمیت نقش کتاب در توسعه تا جایی است که امروزه میزان زمانی را که هر

ملتی به خواندن کتاب اختصاص می دهد با میزان توسعه آن کشور قیاس

می کنند .از سویی مشکلات اقتصادی به صورت معضلی جدی وضعیت

کتابخوانی جامعه ایران را تهدید می کند. بالا رفتن قیمت کتاب -پایین بودن

سطح در آمد قشر فرهنگی واهل کتاب سطح کتابخوانی را تحت الشعاع

قرار می دهد وملتی که توانایی خرید کتاب وخواندن آن را نداشته باشد

هرگز بر نردبان ترقی و تعالی صعود نخواهد کرد ،وراه به جایی نخواهد برد.

ونکته ای دیگر که قابل تامل است این که مشکل صنعت چاپ ونشر در ایران

قبل ازاینکه نشات گرفته از مضایق وتنگناهای مادی باشد ، ریشه در معضلات

فرهنگی دارد وتا این معضلات حل نشود هرچند تلاشهای چشمگیر اقتصادی

هم صورت گیرد نتیجه چندانی عاید نخواهد شد .

امروز می توان بحران های فرهنگی جامعه خود را دید .زمانی که توجه عموم

مردم به نوعی زندگی منعطف گردیده است که نیاز جدی وعمیقی به کتاب و

کتابخوانی را احساس نمی کندوبیشتر ناظر به گونه ای فرهنگ مصرفی که

بدون پشتوانه فرهنگی است وقتی که عموم جامعه کتاب را به عنوان کالای

تجملی از زندگی خودحذف می کنند برای جامعه اسلامی درد نیست؟

حال آنکه دین مبین اسلام شرط آزادی اسرا رادر آموختن سواد قرار داده است

 ومداد علما را ا فضل از دماء شهدا می داند .

{من در هر زمان که به یاد کتاب و وضع کتاب در جامعه ی خودمان می افتم}

قلباْ غمگین و متاسف می شوم.

"مقام معظم رهبری"

مشکل کجاست ؟

آیا نمی پنداریم دستهایی پس پرده ما را همانندعروسکهای خیمه شب بازی به

این سو وآن سو می کشاند؟این دوران یاد آور حادثه تاریخی از دست دادن

اندلس نیست؟

علی هذا ،گسترش فرهنگ کتابخوانی امریست که بایستی از محیط خانواده

شروع گردد ومساعدت وهمیاری همگان را می طلبد .

همچنین با توسعه فضاهای فرهنگی ، فعال کردن نشر دولتی ،گسترش

کتابخانه های عمومی،در نظر گرفتن هزینه خرید کتاب برای اهل فرهنگ

وفراهم آوردن امکانات چاپ و نشر می توان تا اندازه ای گره از مشکلات

موجود گشود.

(جان فرهنگ، کتاب است و بر ماست که به این مقوله جدی تر بیاندیشیم. )

پ.ن:

سلام بر حضرات!

شرمنده مدتی است که در سیستم نظر دهی اختلالاتی پیش آمده است.